Hayat bizi nereye savuruyor. Günler günleri kovalıyor ve biz sürekli durmak bilmeyen bi koşturma içindeyiz. Etrafımdaki herkesle beraber. Nitelikler, farklılıklar, özellikler, konuştuğumuz insanlar hepsi birbirine karışıyor, önemsizleşiyor mu?, yapmak için mi yapmaya başlıyoruz?, ne üretiyoruz? Bazen duruma olması gerektiği için şekil verdiriyoruz....
30 yaş krizi mi? 33-35lerinde olanlar söylesin ki bileyim : )
Hayatta sadece tek bir iş yapmıyorum, ve bundan çok keyf alıyorum. Ama müdahale edemeyeceğim şekilde üstüste bindikleri zaman o herbiri birbirinden değerli "artık yığınlaşmış" işlere dönüşüyorlar, altlarında eziliyorum ve nerdeyse her ayım böyle geçiyor.
Sorgulamadığım ve bilmediğim benden uzakta duygular üstünden hiç çalışmadım bu yüzden de bu bana daha yakın geliyor.
Bu sorunsalı, Charles'ın "davet" de beni sürekli koşarak kullandığı gibi,bi şekilde mekana, yerleştirmek istiyorum. Artık hareket edememe ve yeri geldiğinde tamamen bırakıp boşluklar yaratamama yada kendime-mahremime ait tamamen oraya özel, zaman ayıramadığım tüm o zamanın hislerini, o "arayışı" yaparken göstermek istiyorum. En başlarda eser hakkında yazarken demiştim ya, kaybolanı ararken kendini bulmak üstüne diye, şu anda bunu yapmaya başladım bile : )
Bu anlamda aklımda bu hissiyatımı seyirciye taşıyabileceğim tek bir fikrim var en azından şimdilik(zaten vardı, nedenini netleştirdim) Mekanda karmaşık ve büyük-küçük objeli ciddi yığınlar oluşturmak, bunları çok hızlı yer değiştirmek her seferinde şekiller, yüzler, imajlar çağrıştırmak. Pencereden koltukların inmesi, mekandaki herşeyin belki dönen merdivene yığılması onların arasında kalan dansçılar (koltuk, kablolar, masalar, sandalyeler, tahtalar, yatağımız, minderlerimiz, sıcak hava üfleyici, tüm ıvır zıvırlar.... ) belki yığma matematiğini çözer ve iyi becerebilirsek, her seferinde herşeyin aynı yere denk getirebilirsek yığının içinden bedenlerimizle başka bi yerlere gidebiliriz.
Her halükarda ben arada bir yukardaki camdan koca koltuğu indirdiğimizden sadece biraz daha öteye gitmek istiyorum: ) Umarım ekibi ikna edebilirim : )
